Review: Black Mountain
Song: Tyrants (In The Future)
Zelden hoorde ik een groep die zoveel verschillende stijlen kon combineren tot een geheel dat helemaal juist zit. Een trein van herkenbare geluiden en wazige invloeden, een reïncarnatie van tientallen generaties rock. Rock met schaamteloze maar subtiele uitschuivers naar new age en country. Geen complexen, geen beperkingen. Als het maar goed klinkt. Maar bovenal klinkt Black Mountain als oerdegelijke classic rock met heavy metal allures.
Meestal toch. Want op het moment dat een conclusie over deze muziek valt, slaat ze naadloos om. Een nieuwe sfeer valt in, onvatbaar maar vreemd genoeg toch voorspelbaar. Wankele vocals nemen je mee tussen twee golven van guitar-driven climaxen. Het eigen geluid, het moment waar herkenning plaats ruimt voor verwondering.
Black Mountain blijft verbazen. In zijn ongegeneerde voorspelbaarheid, in zijn originele combinaties, in zijn creatieve wendingen en in de liters krachtlijm die alles wonderlijk bij elkaar doet horen. Vermoeiend soms, maar volledig cheesed-out, psychedelisch, rockend en simpelweg: sterk.
